बलिदानकाे थाल
त मरेको दिन —
खस्सी ढल्नेछ,
घन्टी नबजाई —
रगत पोखिनेछ चोकमा।
त मरेको दिन —
कसैले फूल चढाउनेछ,
अरूको शवमाथि उभिएर
भजन गाउनेछ।
तर त–
आफै मरेर पनि
अरूको वध किन गर्छस्?
किन बनाउँछस् त्यो थाल
जहाँ अरूको पीडा सजिन्छ?
किन लेख्दछस् कथा
जहाँ बलिदान सधैं अरूको हुन्छ?
कसैको चिच्याहट
कसैको अन्तिम सास
कसरी भुल्न सक्छस्
जब त– मर्ने मान्छे हो।

No comments:
Post a Comment